Joe Bonamassa: Don't Explain Wersja na CD w standardowe wydanie. Ta konkretna edycja została wydana w Europa w wydawnictwie Provogue dnia 4. października 2011.

Sängerin Beth Hart, znana ze swojego charakterystycznego blues-rockowego brzmienia, na płycie "Don't Explain" prezentuje klasyczną soulową okładkę. "Don't Explain", który powstał dzięki jej przyjaźni z gitarzystą Joe Bonamassa, składa się z 10 utworów, w wyjątkowy sposób zinterpretowanych przez Beth Hart, z Joe Bonamassa na gitarze i jej znakomitym zespołem w tle. Tracklista zawiera utwory autorstwa takich artystów jak Billie Holiday (tytułowy "Don't Explain"), Aretha Franklin ("Ain't No Way"), Bill Withers ("For My Friend"), Ray Charles ("Sinner's Prayer"), Delaney & Bonnie ("Well, Well", ein Gesangsduett mit Joe Bonamassa), Tom Waits ("Chocolate Jesus"), Etta James ("I'd Rather Go Blind" i "Something's Got A Hold On Me") - einer von Beth Harts persönlichen Lieblingssongs. Brzmienie "Don't Explain" to kochenderowa mieszanka soulu, jazzu, rocka i bluesa, w której dominuje gatunek Harts. "Beth była wyjątkową artystką", mówi Bonamassa. "Miała cudowny głos. To fantastyczna dziewczyna i wspaniały człowiek". Und "Don't Explain" erklärt das allles. Informacje o produkcie Znana ze swojego surowego i mocnego blues-rockowego brzmienia, piosenkarka i autorka tekstów z Los Angeles Beth Hart otacza swój ekspresyjny wokal klasycznymi soulowymi coverami na Don't Explain, albumie, który narodził się z jej przyjaźni z gitarzystą Joe Bonamassą. Wyprodukowany przez Kevina Shirleya (Joe Bonamassa, Led Zeppelin, Black Crowes) album zawiera przejmujące interpretacje dziesięciu piosenek Hart, z Bonamassą akompaniującym sobie i swojemu zespołowi na gitarze. "Beth ma dość mocny głos, bardzo przypominający Janis Joplin, mówi Shirley, który wyprodukował pięć ostatnich albumów Bonamassy. "Ma też w sobie wiele z Etty James, ale jeszcze do niej nie dotarła. Jest subtelność w sposobie, w jaki dostarcza najbardziej szczere melodie w tym materiale, których wcześniej nie pokazała. To świetna sprawa, wykonała fantastyczną robotę". Bonamassa i Hart wielokrotnie spotykali się w trasie, grając na wielu tych samych festiwalach w Europie. Jej uwagę przykuł koncert w Londynie na początku 2010 roku. "To było zabójcze" - mówi Bonamassa, sugerując, że kiedyś stworzą wspólny projekt. Don't Explain narodził się latem, gdy Bonamassa nagrywał swój ostatni album, Dust Bowl, na Santorini w Grecji. "Pewnego dnia wstałem późno, nie mogłem spać. Odtwarzałem piosenki z reedycji Get Yer Ya-Ya's Out na moim iPodzie, a wszystkie występy otwierające ten koncert Stonesów były tam" - wspomina. "Gdy tylko włączyły się piosenki Ike'a i Tiny Turner, powiedziałem głośno 'Beth Hart'. Napisałem do Kevina o nagraniu soulowych coverów z Beth, a on odpowiedział: "Właściwie, to świetny pomysł". Beth%26Joe2Hart zgodziła się, choć mówi: "Kiedy Joe po raz pierwszy zadzwonił do mnie i powiedział, że chce zrobić ze mną płytę soulową, myślałam, że będę wokalistką wspierającą. Powiedział: "Nie, zaśpiewasz główną rolę"". Współpracowała z Bonamassą i Shirley nad wyborem piosenek, a ostateczna lista utworów zawiera numery rozsławione przez takich artystów jak Billie Holiday (utwór tytułowy, "Don't Explain"), Aretha Franklin ("Ain't No Way") i Bill Withers ("For My Friend"), Ray Charles ("Sinner's Prayer"), Delaney & Bonnie ("Well, Well", duet wokalny z Bonamassą), Tom Waits ("Chocolate Jesus"), Etta James ("I'd Rather Go Blind" i "Something's Got A Hold On Me") - osobisty faworyt Harta - i nie tylko. Aby sprostać presji czasu wszystkich zaangażowanych, Don't Explain został nagrany w ciągu czterech dni w ciągu dwóch weekendów w styczniu 2011 roku w Village Recorders w Los Angeles (a później zmiksowany przez Shirley w The Cave w Malibu). Hart przygotowała się słuchając oryginałów w kółko, aby w pełni nauczyć się i przyswoić materiał - i była zachwycona szybkim uchwyceniem surowej energii i bezpośredniości, którą czuła w studiu. "Z poziomem graczy, którzy tam byli, w tym oczywiście Joe, naprawdę mogłam spędzić czas" - mówi. "Nie mogłam dać z siebie wszystkiego, musiałam się bardziej postarać. Taki obóz treningowy dodał mi pokory i było świetnie. Świetnie się przy tym bawiliśmy". Aby wesprzeć Harta, Bonamassa zebrał zespół, który znalazł się na jego bluesowym albumie nr 1, The Ballad of John Henry (2009): Anton Fig (perkusja, instrumenty perkusyjne), Blondie Chaplin (gitara) oraz Carmine Rojas (bas) i Arlan Scheirbaum (klawisze). Brzmienie zespołu ewoluowało w mieszankę soulu, jazzu, rocka i bluesa, a wokal Hart pewnie trzyma się każdego groove'u. "Beth była absolutnym ukrytym klejnotem" - mówi Bonamassa. "Ma piękny głos. Jest fantastyczną wokalistką i uroczą osobą". Don't Explain wyjaśnia wszystko. (bethhhart. com) Rezensionen ,,Mehrfaches Hören ist auf one Fall anzuraten, damit dieses Album seine ganze Pracht, Vielfalt und auch Subtilität so richtig entfalten kann." (Good Times, październik / listopad 2011) ,,Bonamassas Bluesrock-Arrangements schmiegen sich um Funk, Soul und Jazz, während Harts soulige Rockröhre dem feurigen Amalgam die Krone aufsetzt." (Audio, listopad 2011) ,,Lassen es wie gewohnt krachen, überzeugen aber auch mit zurückhaltendem Spiel: Beth Hart und Joe Bonamassa." (Beth Hart und Joe Bonamassa. (Stereo, listopad 2011)

Album sięga do gatunku Rock, Blues, Blues-Rock i Classic Rock.